Παρασκευη Το Βραδυ Του Φονια

Κοιτα, ειναι απλα τα πραγματα. Εχω χασει τα λογια μου. Ποιος τωρα, εγω.

Ας κανω οτι ειμαι ενα λογι της Μαριλιζας. Που θα κρυβομουν σημερα το βραδυ αν ειχα αποφασισει να κρυφτω. Γιουνιβερσιτι οφ δι Ομπβιους. Θα κρυβομουν μεσα σε ενα απο τα βιβλια. Θα ξαπλωνα ανασκελα πανω στο τελευταιο κεφαλαιο στο Σπιτι του Υπνου και θα εβλεπα ονειρα με κοιμισμενους ανθρωπους. Κατω απο το κρεβατι, μεσα στα ειδικα κουτια που εχει τα ρουχα της, τυλιγμενο στο σεντονι απο τη Μαδριτη. Μεσα στην πουδρα της, θα φτερνιζομουν και θα χαχανιζα πνιχτα. Με ψαχνεις. Λες και δεν ξερω τι με θες. Να σου πω κατι, χεσε με. Αμα θες να κατσεις να μονολογεις που ερωτευτηκες το Χαρουλη, δε θα σου κανω τη χαρη μανταμ! Ετσι ακριβως θα της το πω, με το μανταμ και με ολα. Μπορει και να τη χαστουκισω με κανα υψιλον κεφαλαιο για το εξτρα δραμα, θα δω. Θελει να γραψει λεει για το Χαρουλη οπως δεν εγραψε κανεις για το Χαρουλη, γειασας, υπαρχει λογος που δε θα γραψε κανεις ετσι για το Χαρουλη μανταμ, και εχει να κανει με φοραδες που ενεργουνται στα αλωνια. Ακυρο το δευτερο μανταμ, πλεοναστικοτατο και λιγουλακι μπυθουλε, θα το αλλαξω σε κοπελα μου αργοτερα. Πω, θα τη διαλυσω. Να δω πως θα κατσει να λιβανιζει ερωτες και μεταφυσικα παπαρια χωρις εμενα και το σοι. Και να πεις οτι δεν προσπαθησαμε. Ουτε μια σωστη σκεψη δεν την αφηνουμε να κανει πανω στο θεμα, μπας και πιασει το νοημα. Παει να τον σκεφτει και της φτιαχνουμε κατι που μοιαζει με κολιε απο το Μοναστηρακι, ντουμπλ εντεντρ που να παρει δηλαδη, με τον απλυτο τον χιπη που πηγε και ερωτευτηκε. Και καταρχην μισο, παλι εκνευριζομαι και εχει και σκονη κατω απο το κρεβατι και με πιανει βηχας, ΜΙΣΟ ΛΕΠΤΟ ΤΟ ΚΕΡΑΤΑΚΙ ΜΟΥ, πως της κολλησε τωρα αυτο το πραγμα, και τα πηγαινε τοσο καλα, Ταρταρα, αυτοψυχαναλυση τσιτες, ανωτερα νευρωνικα δικτυα, ενα επιπεδο ρε παιδι μου, ενα φερερο ροσε. Τι εμενε δηλαδη, εμενε να γνωρισει ενα παιδι, της διανοησης και αυτο, να ανταλλαζουν αυτα τα εντυπωσιακα που λενε μεσα στη μπανιερα και να κανουμε και μεις καμια βουτια σε αυτο το σαπουνι με αρωμα φουλι που της πηρε η μαμα της και μας κανει πλαστικα παπακια απο τη χαρα μας. Και παει. Και την παταει. Με το Χαρουλη. ΣΑ ΝΙΟΥΜΠΑΣ. ΣΑΝ ΜΑΣΧΑΛΟΠΛΕΞΟΥΔΙΑΡΑ ΤΗΣ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΑΣ. ΣΑΝ, ΣΑΝ, ΣΑΝ ΕΝΤΕΧΝΟΓΚΟΜΕΝΙΔΙΟ, ΘΟΥ ΚΥΡΙΕ. Οχι, οχι σοβαρα, θα βγω μια μικρη στιγμιτσα, απλα για να της δωσω την ευκαιρια να απολογηθει, να μετανοησει το παλιοκοριτσο πριν τη στειλω πισω στα χρονια που εγραφε τα ελεεινα Τολκινιστικα της ποιηματα και ηταν ερωτευμενη με τον αδερφο της Αννας. Για να μαθει. Για να μαθω και γω ομως, γιατι σοβαρα τωρα, με ενδιαφερει. Ωραια, μισο πατουσακι εξω απο το κρεβατι. Ξηγησου.


Και ο λογος που εχω χασει τα λογια μου ειναι οτι ερωτευτηκα το Γιαννη Χαρουλη. Παμε παλι, μπας και ακουστει ελαχιστα λιγοτερο ανωμαλο. Ειμαι εντυπωσιασμενη με το νεαρο τραγουδιστη Γιαννη Χαρουλη και το εκπληκτικο μεταλλο της φωνης του. Μαυρο δακρυ οι ρεγγες. Σαν το ανεκδοτο με τις ξανθιες «αλ-λη μι-α ευ-και-ρι-α! Αλ-λη μι-α ευ-και-ρι-α!». Μια μερα θα παντρευτω το Γιαννη Χαρουλη. Ετσι, παρανοικα και αβασιμα, ετσι λυπητερα και μωρουδιστικα. Και επειδη το πρωι ο Κλεανθης πηγε να αναρωτηθει ευγενικα μπας και ειμαι απλα γκρουπι και μπερδευτηκα, θα το αναλυσω μεχρι λιποθυμιας και μετα θα κανω ενα μπανιο και θα προσπαθησω να τελειωσω τα Αμιλητα Βαθια Νερα, αφενος γιατι αυτη η Τασουλα ειναι μεγαλο ζωον και μου τη δινει και αφετερου γιατι μετα τον Κουντοκωστα το χαος.

Το Σαββατο πηγα με τη Χριστινα στο Μετρο λοιπον, να δουμε το Χαρουλη. Σιγα το αυγο. Ωραια φωνη ο Χαρουλης, τρελο νταβατζιλικι απο τη Διεση και Θηβαιε εσυ σουπερσταρ που θα αναγνωριζες το εχτεχνοραμα ακομα και κατω απο κοτρωνα στο μισο χιλιομετρο ανοιχτα της Σκιαθου. Παυση για να οραματιστω ενα κουτσικο καβουρακι με λαουτο και καρε μαλλι να κανταδιαζει ενα χταποδι που το λενε Αρετουσα. Ναι, ωραια φωνη ο Χαρουλης. Παμε λοιπον, ενθουσιασμος εγω που επιτελους μεγαλωσα και εκτιμω την καλη μουσικη, ενθουσιασμος οι κουλτουρε χοντροι με τις αλογοουρες που κουβαλουσαν υπερυθρες καμερες με την ελπιδα να πιασουν το φαντασμα του Παπακωσταντινου (του Θ’, οχι του Β’, μην αρπαζεσαι χοντρε και ιδρωνεις ηδη) ον φιλμ, ενας γενικος ενθουσιασμος. Λαλαλα, να και ο Χαρουλης, μπαχαχα κοιτα το καημενο εχει και μουστακι. Ναι, αλλα. Συμβαινει το εξης, Μαριλιζα. Εχεις τρια-τεσσερα λεπτα ανωτεροτητας ακομα. Μετα θα σου κοπει το γελιο μαχαιρι, με την πλεον κυριολεκτικη εννοια. Νομιζω οτι με στιλετιασανε στην κοιλια, μεσα απο τη μπλουζα μου το Ματι ανοιγει με ενα φοβερο βογκητο, ανοιγει και καρφωνεται πανω σε αυτον το σκατενιο τυπο που τραγουδαει. Το Ματι τον κοιταζει τοσο συγκεντρωμενα και λατρευτικα που βλεπω ενα μικρο κοκκινο κυκλακι στη μεση του στηθους του, ειναι λες και το Ματι ειναι σναιπερ που του την εχει στημενη στην απεναντι ταρατσα. Παραπαταω και κολλαω πισω στον τοιχο, σταυρωνω τα χερια μου πανω απο την κοιλια μου για να τυφλωσω το Ματι. «Λαθος, λαθος» του λεω παρακαλεστικα, το καλοπιανω για να ηρεμησει, αλλα το Ματι ειναι τοσο μαγεμενο που το μονο που καταφερνω ειναι να καψω τα δαχτυλα μου και να ησυχασω. Ωραια φωνη ο Χαρουλης, παλι καλα. Στεκομαι σα χαζεμενο περιστερι-τερας και τον κοιταζω και γω μαζι με το Ματι. Μ’αρεσει ρε παιδι μου, παει και τελειωσε. Τον βρισκω υπεροχο, με αυτον τον κεραυνοβολο τροπο που πρεπει να βρισκεις καποιον υπεροχο. Δε με νοιαζει τι τραγουδαει, με νοιαζει που το Ματι τον διαλεξε. Τον πιστευει, του λεει αυτος για το Γιαννη το φονια και κατι ακρωτηρια στη Γραβουσα πωσλεγεται, κλασμενο το Ματι, δε χανει κουβεντα. Το κεφαλι μου εχει γυρει στο πλαι, τετοια ειναι η εξαντληση, τετοια ειναι η ενεργεια που μου ρουφαει το Ματι για να μπορει να τον κοιταζει. Η Χριστινα διπλα αδιαφορη, καταλαβαινω οτι δεν ειναι συλλογικη η παραλυση και παρηγοριεμαι. Φαντασου να’χε πεταξει λεει ο Χαρουλης κανενα παυσιπονο για αλογα μεσα στα ποτα και το νερο. Καταπληκτικο θα ηταν, θα γινοταν ολο το μαγαζι μια μεγαλη ταρτα με μαρμελαδα και στη μεση ο Χαρουλης να βαραει Μπελλου. Να’μουν ανθρωπομαρμελαδα να τρως με τα Κελογκς Φροστις σου, που λεει ο λογος. Ερωτας.

Δυο μικροπροβληματα. Αλφα. Ο Χαρουλης εχει καταπληκτικη φωνη. Βητα. Ο Χαρουλης σε κανενα χρονο, αντε δυο θα ειναι ιλιγγιωδως γνωστος και θα τον καλουν να τραγουδαει Χιλια Μυρια Κυματα για να το χορευει ο Αλογοσκουφης στον Αλφα. Εχουμε και λεμε, καταληγει το Ματι. Πρεπει να βιαστουμε. Εχουμε και λεμε, καταληγω εγω. Ξεχνα το. Το Ματι μουλαρι, δεν ακουει λεξη. Ειδικα, ειδικα ρε Χαρουλη οταν λες αυτο με την Πριγκηπεσσα (ΣτΧ: του Μαλαμα ειναι αυτο ρε Μαριλιζα), το Ματι παραλιγο να μου ξεκολλησει το μισο περιτοναιο και να εκτοξευτει στα γονατα σου και να γουργουρισει. Ζημιες λεμε. Πως ακριβως να σε πιασω, να σε κανω να με ερωτευτεις και να σε σερβιρω στο Ματι για να το βουλωσει. Που μου θυμιζει το μικροπροβλημα Γαμα. Ο Χαρουλης φωναζει εχω γυναικα απο το ιδιο μισο χιλιομετρο που αναγνωριζει ο Θηβαιος την τεχνη. Μεχρι και το Ματι αναγκαζεται να το παραδεχτει αυτο. Ομορφα, τι ειναι ο ερωτας χωρις εμποδια. Τι διαλο ανικητος στη μαχη. Τι διαλο μαχη να ριξεις στην προκειμενη περιπτωση. Δεν υπαρχει καν περιπτωση αξια συζητησεως, υπαρχω εγω που δε βλεπω μπροστα μου και σημερα παραλιγο να κανω το εργαστηριο σμαρτις γιατι σκεφτομουν τι ωραια που θα ειναι οταν πηγαινω με το Χαρουλη διακοπες στην Πλαβαλη και εβαλα μισο μπουκαλι θειικο οξυ στο φουρνο μικροκυματων. Γελοιωδως, το θεμα της γυναικας του με απασχολει λιγοτερο απο το θεμα της επικειμενης διασημοτητας του. Με βιδωνει αυτο. Με δυσκολευει, καταλαβαινεις Χαρουλη. Αλλαζει πιστα και με στελνει κατευθειαν στον Τελικο Κακο. Εχω μια σταθερη κομπλεξικη αποστροφη για σχεσεις που ξεκινανε ανισα. «Τι εννοεις» ρωταει το Ματι. Εννοω οτι καλυτερα να μου ξεκολλησεις οντως την κοιλια και να πεταχτεις πανω του, παρα να παω να πω αυτο το βλακωδεστατο μπραβο ρε Γιαννη, ησουν και γαμω ρε παιδι μου ξερωγω και να ελπιζω οτι για καποιο Σλιπλες ιν Σιατλ λογο ο Χαρουλης θα δει περα απο αυτο, στα Ηλυσια Πεδια του Μοναδικου και του Σπανιου και θα με πεταξει στα πλακακια για αλητειες. Το θεμα ειναι ο Χαρουλης να ερθει και να μου πει μπραβο ρε Μαριλιζα εισαι η γυναικα της ζωης μου ρε παιδι μου ξερωγω, καταλαβαινεις τη διαφορα. Αν και θα ειχε πλακα να του μιλησω, απλα για να τον πω εννιακοσιες φορες ΓιαννηΧαρουλη, ετσι ολο μαζι οπως το λεγε ο εκφωνητης στη Διεση. Συγνωμη ΓιαννηΧαρουλη, φοβερη φωνη εχεις, και ειπες πολυ ωραια εκεινο του Ασιμου ΓιαννηΧαρουλη, ειναι επειδη εισαι παληκαρι και εχεις ευγενικη ψυχη ρε Γιαννη. Χαρουλη.


Μπορω και να σοβαρευτω και να πω για τη συναυλια. Ειναι και αυτο παντα μια επιλογη.


.Η οχι.


Μελεταω. Δεν ειμαι απο τους μπλαζε ημιηλιθιους τυπους που στην επετειο τριων χρονων σχεσης γυρνανε και λενε καλα, σοβαρα σιχαινεσαι τη σουμαδα αγαπη μου? Μελεταω, πως αλλιως να αρχισεις να καταλαβαινεις. Ωπ, τι εχουμε εδω, α ναι το μικροπροβλημα Δελτα. Η μελετη του Χαρουλη απο το ιντερνετ αποκαλυπτει τα εξης συνταρακτικα κλειδια για την καρδια του:

1. Ο Χαρουλης αγαπαει τους Refused. Ακριβως ετσι.
2. Ο Χαρουλης ειναι απο τον Αγιο Νικολαο στην Κρητη.
3. Ο Χαρουλης μαζι με την κορη του Ζουγανελη ειναι οι ελπιδες της Ελλαδας.


Σοβαρα, αυτος ο ερωτας θα μου φαει τα συκωτια. Δηλαδη το καλυτερο που μπορω να χρησιμοποιησω ειναι το εξης: Πω, αν οι αγαπημενοι μου Ριφιουζντ ηταν απο τον Αγιο Νικολαο της Κρητης, τοτε εσυ και η κορη του Ζουγανελη δε θα εισασταν οι ελπιδες της Ελλαδας, χιχι (ουινκ). Μεχρι και εγω να ημουν ο Χαρουλης και οχι ο ιδιος ο Χαρουλης που οπως και να το κανεις δεν ειναι τοσο φλαμπογιαντ, παλι θα ξεβιδωνα το πανω μερος του κεφαλιου μου και θα το γεμιζα ρακη για να κανω πιο δραματικο το ουατ δε φακ. Χρειαζομαι κατι πιο κανονικο για να μελετησω. Και δε βρισκω και αγριευω γιατι τουλαχιστον αν βρω ενα κρυφο μπλογκ γεματο με Κνιτικα μπουρουμπουρου για το πως η μουσικη αλλαζει την ψυχη και την κανει Πλατωνικη ιδεα που ειναι πια τοσο ιδεατη που ξεχναει οτι καποτε δεν ηταν ιδεα και μενει εκει και ετσι χανονται τα καλα τραγουδια, ετσι και μεσα απο τα ριαλιτι, αν βρω αυτο το μπλογκ θα μου περασει ο Χαρουλης, εγγυηση. Θελω μονο να δω οτι το Ματι κανει λαθος, θελω να δω οτι δε με πεταξαν πραγματικα σε ενα κοσμο που πρεπει να κυνηγησω το Χαρουλη, γιατι αν οντως γινω ο ανθρωπος που ονειρευεται οτι γνωριζει το Χαρουλη και πανε διακοπες στην Πλαβαλη, χριστουλη μου.

Ακουσε με λιγο ΓιαννηΧαρουλη. Δε θα σου ζητησω και συγνωμη αποπανω. Μπορει οντως να εισαι ευγενικη ψυχη και η ελπιδα της Ελλαδας ΓιαννηΧαρουλη, αλλα σου εξηγω ευγενικα οτι τα εχω και τα δυο χεσμενα, το προβλημα μας εδω ειναι μεγαλυτερο. Μεγαλοι ανθρωποι ειμαστε, μπορουμε να το λυσουμε το θεμα πολιτισμενα. Εσυ θα με παντρευτεις και εγω θα κανω τα στραβα ματια για ολα τα υπολοιπα. Και για να δεις ποσο το εννοω αυτο που λεω ΓιαννηΧαρουλη, οριστε, κοβω τον Αμλετικο μονολογο και παω να κανω μπανιο. Ειναι που σ’αγαπαει το Ματι, ΓιαννηΧαρουλη, αλλιως θα σου λεγα εγω.



(οπου μετρησα 40 φορες τη λεξη Χαρουλης σε αυτο που μολις εγραψα. Και μετα αναρωτιουνται αν εννοω οτι δε μου αρεσει η τειτ μοντερν δηλαδη.)